Dogonić czas – Janina Puchalska-Ryniejska

Redakcja
Iwona Wąsowicz-Szczepaniak
Skład i opracowanie
Barbara Popławska
Oprawa plastyczna
Adam Ślefarski
Wydawca
Oficyna Wydawnicza WOAK w Białymstoku (2002)
Druk
Zakład Poligraficzny “Kompletdruk” w Białymstoku
il. str. 76 format 15×21

Medytacje

Występ – marzenie!
Lecz mało czasu
Już pozostało,
By stroić skrzypce.

Źle nastrojone
Wiernie nie zabrzmią
I nie odtworzą
Co czuje serce.

… Myśl przykurzona
Pyłem przeszłości,
Skrzywione palce
Jak orła szpony…

A może jeszcze
Zagram od serca
Na strunach życia
Akordów tony?

Zagram! – to pewne,
Czysto jak łezka,
Co gra mi w duszy,
Co w sercu mieszka!

***

Usłysz, o Panie!

Zachwyt wielkoduszny,
Lecz pojęcie ciasne,
By zrozumieć, Boże,
Jakżeś Ty wspaniały.

Tyś, Panie, niezmierny,
Wieczny i wszechmocny,
Jesteś cudotwórcą
Godnym wielkiej chwały.

Ja, szara miernota
Czym wyrażę wdzięczność?
Jak Ci podziękuję
Za swoje istnienie?

Jestem tylko pyłkiem,
Nicością w mgle życia.
Usłysz chociaż, Stwórco,
Serdeczne westchnienie!

***

O miłości

Miłość jest wielkim natury darem
Zawsze i wszędzie tęsknotą szczerą
To rozumienie siebie nawzajem,
Uśmiech, który serca otwiera.

Gdy kochasz, gwiazdy jaśniej migocą,
Burzowy akord spokojniej brzmi,
W miłości raźniej dzień się obudzi,
Gdy go witamy i ja i ty.

Zabawniej wiatry kołyszą drzewa,
Ciekawiej pachnie liliowy bez,
Pod chmurą milej skowronek śpiewa,
Inaczej merda ogonem pies.

Nic piękniejszego nie ma nad życie
I nieodłączny miłości czar
To najcudniejszy i najwspanialszy
Na naszej ziemi niebiański dar.

***

Kocham ludzi

przyrodę

nawet gwiazdy

na niebie

Ale wciąż

nie potrafię

pokochać

siebie